شرح شطحيات ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٠

165 فصل ( أيضا فى شطح أبى بكر الواسطى )

و وحدت بديد . سرّ انفراد بشناخت ؛ اشارت كرد بر تجريد توحيد و تفريد تجريد ، بنعت انداختن كون و اسباب و وسايط ، زيرا كه از شرط توحيد آنست كه حقّ را بحقّ ببيند ، نه به غير . وحدانيّت و وحدت را با تفريد حقيقت حقّها بگزارند ، به ترك مساكنت بدون حقّ . نبينى كه حقّ - سبحانه و تعالى - در بحر تجريد توحيد مر مرغ آشيانهء وحدت را - عليه السلام - در شرط تنزيه و تجريد قدم و افراد ازل از حدث فرمود كه « قُلِ اللَّهُ ثُمَّ ذَرْهُمْ » « 7 » . چون در مشهد وحدانيّت همه را معزول كرد ، اضافت از مضاف بستد . گفت « قُلْ لا أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعاً وَ لا ضَرًّا » « 9 » ، زيراك موجد الطاف قبل الحوادث مرغان « أَ لَسْتُ » را چنين اشارت كند بىرسم اسباب ، كه « و انّ الفضل بيد اللّه » . قدرت در نبوّت بر قدم خاصّ كرد ، و گفت « إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ » « 11 » .

مهتر را سفير صفير قدر كرد ، دانه‌اى از قفص حدث « 12 » داد ، جناح نسبت از قدم ببريد ، گفت « وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ . » « 13 »

( 520 ) چون جمله قطرهء بحر قدم گشتند ، و غرقهء نهر كرم ، سالك قديم قايم به وحدت شد . غير از ميان برداشت ، راه از كلّ بكلّ بريد . خلوت‌دار قبّهء چرخ اعظم در منزل « دَنا » « 16 » خبر از سلوّ حقيقت داد - عليه السلام - گفت « لى مع اللّه وقت لا يسعنى فيه ملك مقرّب و لا نبى مرسل » . اين نگر كه مسافران كرّوبى و رسولان قدسى از جناب قدم چون برانداختند . نديدى كه صدّيقه - رضى اللّه

( 7 ) قُلِ اللَّهُ . . : سورهء 6 ( الانعام ) آيهء 91 ( 9 ) قُلْ لا أَمْلِكُ . . : سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 188 ( 11 ) إِنَّكَ لا تَهْدِي . . : سورهء 28 ( القصص ) آيهء 56 ( 12 ) حدث S : + حدث M ( 13 ) وَ ما مُحَمَّدٌ . . : سورهء 3 ( آل عمران ) آيهء 138 ( 16 ) دَنا : سورهء 53 ( النجم ) آيهء 8