شرح شطحيات ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٣
164 فصل ( أيضا فى شطح أبى بكر الواسطى )
ذكر قديم شود ، و در حركات و سكنات مصدر قدرت ذكر است .
( 509 ) چون در مذكور رسيد ، سرّ « خلق اللّه آدم على صورته » در سرّ « أنا الحقّ » پيدا شود . آنگاه حقّ است . كه حقّ را ستايد .
سبحه و تسبيح رنگ شير گرماوه است . زمرهء « عليكم بدين العجائز » را عشق دهد . جمله قفاخوران مسخره شكل از سر رعونت شيرينكاران زهدند . ترنّم صلصل ازل نشنيدهاند . در سراى غرور عمر خويش بسرور هم گذرانند « 7 » ، از بانگ « أنا الحقّ » گويان چه خبر دارند ؟ اى ديدهء اشكبار ! در جلال او اشك بار ! كه بسى نمانده است ، كه بافواه صفت در روى شاهد قدم خندى . رخت سيمرغ ازين كريج « 10 » تنگ بردار ، كه شرق عرش آشيان جان قدمپذير تست .
قوت عيسى جان از آسمان ازل ساز ، تا با مرغان ملكوت اين بلبل جبروتى را خانهپردازى . نه در عشق صورت كيمياء جان عقاقير از اكسير قدم دارد . در صحن سماوات بنگر ، كه مرّيخ تند درج علم قدر انداخته است . در برج حجل با عقل تو آشتى دارد . نحوست به عزّت از پيشانى زحل بيرون كن ، تا در سر معراج روحت مركب « وَ النَّجْمِ إِذا هَوى » « 16 » باشد . بربطزنان بهشت را بگوى ، تا بر اوتار اسرار از شوق وصلت بيت « وا شوقاه » زنند . بدم « وَ نَفَخْتُ فِيهِ » « 17 » بودهاى . خاك آدم بطوفان « كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ » « 18 » بردهاى ، تا چون مسيح دلخوشى سر به افلاك عرش برآرى .
( 7 ) گذرانند : گذراند S ( 10 ) كريج : كريخ S ( 16 ) وَ النَّجْمِ . . : سورهء 53 ( النجم ) آيهء 1 ( 17 ) وَ نَفَخْتُ فِيهِ : سورهء 15 ( الحجر ) آيهء 29 ( 18 ) كُلُمَنْ . . : سورهء 55 ( الرحمن ) آيهء 26