شرح شطحيات ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٢

164 فصل ( أيضا فى شطح أبى بكر الواسطى )

( 508 ) عجب مانده‌ام آنك وصف خود نداند . وصف او چون خواند ؟

موحّدان نبوّت از وحدت ستوده لال گشته‌اند . منبع عين كلّ بين كه « رَبَّنا ظَلَمْنا » « 3 » چون گويد ؛ شيخ ميستان بنى اسرائيل بين كه در صعقهء « إِنِّي أَنَا اللَّهُ » « 4 » « وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِي » « 5 » چون گويد ؛ ببين كه روح القدس مسيح مقدّس چون در عجز از وصف « تَعْلَمُ ما فِي نَفْسِي وَ لا أَعْلَمُ ما فِي نَفْسِكَ » « 6 » گويد ؛ سفرهء آسمانى ازلى ربّانى « لا عِلْمَ لَنا » « 7 » گويند ؛ سيّد فصيحان حكمت غرايب‌گوى معرفت ببين كه در مطرقات « 8 » « قابَ قَوْسَيْنِ » « 9 » از شرم قدم « لا أحصى ثناء » چون گويد . آنك از ذكر و تجلّى ذكر برندارد ، بر زبان صورت ذكر گويد . آن شاهى در لهو زبانش با دل راست نيست . حديث « ما كَذَبَ الْفُؤادُ » « 10 » نداند . حقيقت ذكر چون روى بنمايد ، عقل در آيات افتد . روح در صفات سرّ در ذات سرّ سرّ در غيب قدم چون ذكر رؤيت مذكور قديم شد ، نور مذكور در وجود ذاكر شعشعه زند . همه وجود او را از فرق تا بقدم ظاهر و باطن شحم و لحم ( و ) دم و موى و عصب در آتش جمله « اللّه اللّه » گويند . اين ذكر صادق است . « الَّذِينَ إِذا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ » « 15 » سرّ « تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُودُ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ثُمَّ تَلِينُ جُلُودُهُمْ وَ قُلُوبُهُمْ إِلى ذِكْرِ اللَّهِ » « 16 » است . چون صورت و جان و روان از ذكر گرفت ، آدم يك حرف

( 3 ) رَبَّنا . . : سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 22 ( 4 ) إِنِّي أَنَا اللَّهُ : سورهء 28 ( القصص ) آيهء 30 ( 5 ) وَ احْلُلْ . . : سورهء 20 ( طه ) آيهء 28 ( 6 ) تَعْلَمُ ما فِي نَفْسِي . . : سورة 5 ( المائدة ) آيهء 116 ( 7 ) لا عِلْمَ لَنا : سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 30 ( 8 ) مطرقات S : متطرقات M ( 9 ) قابَ قَوْسَيْنِ : سورهء 53 ( النجم ) آيهء 9 ( 10 ) ما كَذَبَ . . : ايضا ، آيهء 11 ( 15 ) الَّذِينَ . . : سورهء 8 ( الانفال ) آيهء 2 ( 16 ) تَقْشَعِرُّ . . : سورهء 39 ( الزمر ) آيهء 24