شرح شطحيات ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٣
154 فصل ( أيضا فى شطح الشبلى )
در مجلس جمال رحمن چه كنى ؟ نه آدم تازه‌اى ، دانهء درخت « وَ لا تَقْرَبا » « 1 » از دام « وَ عَصى » « 2 » برمگير ، تا از ترك عظمت « لَنْ تَرانِي » « 5 » از بام فلك كبريا آيهء « اهْبِطُوا مِنْها » « 3 » نشنوى . اى عزيزى كه اهرمن را بر مقدّسان ملكوت از راه امتحان « لَأُغْوِيَنَّهُمْ » « 4 » چيره كرده‌اى . اى قهّارى كه از روى صومعه‌داران منزل حيا چون بلعام به زخم « فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الْكَلْبِ » « 6 » آبروى برده‌اى . اى خوش‌دل سراى توفيق ! بحبل عصمت عشق محكم دار ، تا از زخم صدمهء « وَ هُوَ الْقاهِرُ » * « 7 » مصروع بيابان وقت نگردى . بحقّ و صلى كه فصلى نپذيرد ، بحقّ وحدتى كه دوئى نگيرد ، كه از پردهء ملازمان شاهد قدم اين آدم ثانى را از آن دم چون عدم عدم نگردانى .
154 فصل ( أيضا فى شطح الشبلى )
154 فصل ( أيضا فى شطح الشبلى )
( 474 ) يكى از شبلى پرسيد كه « زهد و ورع چيست ؟ » گفت :
« زهد بخل و ورع كفر . »
( 475 ) قال : بدين آن خواهد - و اللّه اعلم - كه هر كه نظر با دنيا كرد ، در فقر و تصوّف بخيل است ، و اگر چه به ترك آن بگويد ، زيرا كه سرّ مفرد پيوسته بحقّ قايم است . بر كون التفات نكنند . مجذوب عشق قدم چون از عدم بيرون آمد ، حقّ او را
( 1 ) وَ لا تَقْرَبا : سورهء 2 ( البقره ) آيهء 33 ( 2 ) وَ عَصى : سورهء 20 ( طه ) آيهء 119 ( 5 ) لَنْ تَرانِي : سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 139 ( 3 ) اهْبِطُوا مِنْها : سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 36 ( 4 ) لَأُغْوِيَنَّهُمْ : سورهء 15 ( الحجر ) آيهء 39 ( 6 ) فَمَثَلُهُ . . : سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 175 ( 7 ) وَ هُوَ الْقاهِرُ * : سورهء 6 ( الانعام ) آيهء 18 و 61