شرح شطحيات ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٧
145 فصل ( ايضا فى شطح الشبلى )
چون در عشق بود ، ساكن آفاق كالبد آدم بود . چون واحد او را به وحدت برگزيد ، بر بام كون ازل را هم‌داستان شد . عرش و فرش از نهالش خيره گشت . كورهء كون در حسن آن جهان از نايافت تيره گشت .
( 440 ) اى طفل عشق ! نه ذباب كون بستهء عنكبوت قهر تست ؟
قامت عشق بنماى تا از باغ حسن ولايت مرغ « فَخُذْ أَرْبَعَةً مِنَ الطَّيْرِ » « 6 » از باغ دولتت ببرند ، چهار ميخ طبيعت بر كن . اى مرغ « دنى » معرفت ! قفص كون بشكن ، از لباس حدثان در كشتى حكمت نشينى ، « فَأَلْقِيهِ فِي الْيَمِّ وَ لا تَخافِي » « 9 » . نه روح غيب بشمال « بِسْمِ اللَّهِ مَجْراها » « 10 » در قلزم سفينهء تو راند ، چرا عزم سفر غيب بر بارگير عناصر كنى ؟
درين بحر سر قدم كن ، كه آفتاب شرق صفات از كون بىسايه آمدى . اى لعل كان ياقوت عشق ! تو در سايهء خود دريغ . اى ماه ابراج آسمان قيّومى ! چرا در كلفت ؟ اى كالبد آدم زير ميغ ! اگر « 13 » سوختهء تاب خورشيد جلالى ، حرقت محبّت كو ؟ اگر رنگ صِبْغَةَ اللَّهِ « 14 » از چشمهء عيسى دارى ، مرقع عصمت كو ؟ آيينهء حق‌ّنماى ، از غلاف طبع برآر ، تا شهر ملكوت و جهان جبروت در خود بينى .
145 فصل ( ايضا فى شطح الشبلى )
145 فصل ( ايضا فى شطح الشبلى )
( 441 ) شبلى گويد در شطح « اشارت كند كه اگر گويم :
چنين اللّه ، و اگر گويم كى چنين اللّه ؟ پس آنگاه باز اين همه ذره‌ئى
( 6 ) فَخُذْ . . : سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 262 ( 9 ) فَأَلْقِيهِ . . : سورهء 28 ( القصص ) آيهء 6 ( 10 ) بِسْمِ اللَّهِ . . : سورهء 11 ( هود ) آيهء 43 ( 13 ) اگر : اى اگر SM ( 14 ) صِبْغَةَ اللَّهِ : سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 132 .