شرح شطحيات ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٨
140 فصل ( ايضا فى شطح الشبلى )
چاك زنند . تو روى بنماى كه حلّه‌بافان كارخانهء ملكوت ترا ابريشم نور بهر قبا بقا تنند . سر به دلق عيسى فروبر ، كه تا مريم جان بكلمات « وَ كَلِمَتُهُ أَلْقاها » « 3 » آبستن شود . حرف سطر خرد مخوان ، تا مرغ « سبحانى » از زبورسرايى عشق بازنماند .
( 421 ) اين حايل جسمانى در چهار ديوار اركان فلك بگذار ، تا در منزل جان به جانان رسى ، تا در وقت رحيل چون موسى در نيل نمانى . زبان تنزيه‌گوى ببر ، كه نازك‌دلان عشق حرف « قُلْ هُوَ اللَّهُ » « 8 » غلط كرده‌اند ، و از جعبهء « لا » تير « إِلَّا اللَّهَ » * خورده‌اند .
آفام ( ؟ ) سراى نادرات عصر از خريطهء امر باز ده ، كه در ميدان فنا خورشيد جلال ربوبيّت را بىسرمايهء عبوديّت در منزل « الفقر فخرى » از دست‌تنگى معرفت جبّه ندادند « 11 » . شاهد « وَ شَرَوْهُ بِثَمَنٍ بَخْسٍ » « 12 » جز از پير كنعان مخر . غرور غيوران عشق مخور ، كه ايشان دست عقل از « لا احصى ثناء » در روى آن شاهدان نبريده‌اند « 14 » .
140 فصل ( ايضا فى شطح الشبلى )
140 فصل ( ايضا فى شطح الشبلى )
( 422 ) محمّد بن احمد گويد كه « در سال قحط پيش شبلى شدم ؛ به دو سلام كردم . چون بيرون خواستم آمد ، مرا و صاحبان
( 3 ) وَ كَلِمَتُهُ . . : سورهء 4 ( النساء ) آيهء 169 ( 8 ) قُلْ . . : سورهء 112 ( الاخلاص ) آيهء 1 ( 11 ) ندادند : ندارند SM ( 12 ) وَ شَرَوْهُ . . : سورهء 12 ( يوسف ) آيهء 20 ( 14 ) نبريده‌اند M : نبريده‌اند S