شرح شطحيات ( فارسى ) — الصفحة ٢١٢

123 فصل ( ايضا فى شطح سهل بن عبد الله التسترى )

اطيع لآل ليلى فى هواها * و احتمل الاصاغر و الكبارا

( 372 ) هر كه بار « إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمانَةَ » « 2 » بر مطايا معرفت ندارد ، از حلاوت برد رضا و صفا خبر ندارد . اى ديدهء نيستى ! چون در آئينهء وجود صادر و وارد عينى ، عين جمع بينى . ار « 4 » كوته ديده‌ئى ، چرا در معرض مخاصمت با اهل كون باشى ؟ نه ذرّات آلات مقادير ازل‌اند . سطر « جفّ القلم » نخوانده‌اى ، و در ميادين انقياد مركب تسليم نرانده‌اى . از آن زخم « لا يَزالُونَ مُخْتَلِفِينَ » « 7 » دارى ، كه دل از جان و جان از دل « 8 » برنگيرى . نديدى كه در دشت يثرب شاهسوار ميدان توحيد چون از منجنيق قدر حجر امتحان خورد ، نناليد .

خون در روى بماليد . از وراى قمّهء علا ساكنان شجر طوبى اين بانگ مىزدند كه « وَ تَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لا يَمُوتُ » « 11 » . چون قاتل حمزه بىديت ماايم « و اللّه ! لا قتلن سبعين من قريش » با كه گوئى ؟ اى كه بارگير تسليمت در راه تصوّف رخت توكّل نبست .

آخر در منزل راضيان عشق پيش طوفان بلا دمى بايست ، در صف صوفيان راضى ، فردا چه گوئى ؟

( 373 ) مناجات . اى نگارندهء هر كشورى ، و اى پديدآرندهء هر بخردى ! اى صافىپرور در منازل تمكين ! اى فرودآرندهء عارفان در محلّ يقين ! بدين ناتمام صوفى ببخشاى ، و او را هلال مكاشفه در

( 2 ) إِنَّا عَرَضْنَا . . . : سورهء 33 ( الاحزاب ) آيهء 72 ( 4 ) ار : از SM ( 7 ) لايَزالُونَ . . : سورهء 11 ( هود ) آيهء 120 ( 8 ) و جان از دل M : - S ( 11 ) وَ تَوَكَّلْ . . : سورهء 25 ( الفرقان ) آيهء 59