شرح شطحيات ( فارسى ) — الصفحة ١٨٢

103 فصل ( ايضا فى شطح الخرّاز )

نمىدارد . از لشكر قهر و مكر در معراج « أعوذ برضاك » در سايهء علم « سبقت رحمتى غضبى » مىگريزد . سائل صحراء مدين « رَبِّ إِنِّي لِما أَنْزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ ؟ » « 3 » چون از دريوزهء كوى « رَبِّ أَرِنِي » « 4 » باز گرديد ، از مقام انس روى سوى كثرت امر نهاد ، و بازار امتحان ديد بهم برآمده ، از غايت رقّت در هارون آويخت ، لوح توريت بينداخت . قايل « لا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِي » « 6 » گفت :

اى تند « إِنْ هِيَ إِلَّا فِتْنَتُكَ » « 7 » . مشت « فَوَكَزَهُ مُوسى » « 9 » بر كه مىزنى ؟ ما را چه گناه ؟ شو قصّهء « فَخُذْ ما آتَيْتُكَ وَ كُنْ مِنَ الشَّاكِرِينَ » « 8 » برخوان .

( 321 ) ساكن گلستان « دَنا فَتَدَلَّى » « 10 » چون از شاه‌راه « سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى » « 11 » بازآمد ، منجنيق‌انداز قهر از سنگستان ابتلا حجرى بينداخت . گوشهء تاج « لولاك » روى « وَ الشَّمْسِ وَ ضُحاها » « 12 » بخراشيد .

نازك‌دل « وَ لَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدْرُكَ » « 13 » از محلّ جمع در رؤيت تفرقه افتاد . خون از روى مبارك مىسترد ، و مىگفت « لن يفلح قوم خضبوا وجه نبيّهم بالدم » . برسم پير « لا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ » « 15 » گفت « اللّهمّ اشدد وطأتك على مضر » . اى مايهء باغ ارم ! تا كى در شاخسار شوامخ امتحان به رخش عشق جولان كنى ؟ تا كى در

( 3 ) سورهء 28 ( القصص ) آيهء 24 ( 4 ) سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 139 ( 6 ) سورهء 20 ( طه ) آيهء 94 ( 7 ) سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 154 ( 9 ) سورهء 28 ( القصص ) آيهء 14 ( 8 ) سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 141 ( 10 ) سورهء 53 ( النجم ) آيهء 8 ( 11 ) سورهء 17 ( بنى اسرائيل ) آيهء 1 ( 12 ) سورهء 91 ( الشمس ) آيهء 1 ( 13 ) سورهء 15 ( الحجر ) آيهء 97 ( 15 ) سورهء 71 ( نوح ) آيهء 26