شرح شطحيات ( فارسى ) — الصفحة ١٧٣

98 فصل ( أيضا فى شطح أبى الحسين النورىّ )

خبر داد « إِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِالْعَشِيِّ الصَّافِناتُ الْجِيادُ » « 1 » ، چون اسبان شاهى بر آن شاهد ذو الجلالى عرض كردند ، در حسن تصويرشان آيت « سَنُرِيهِمْ » « 3 » آيينهء آيات جمال صفات بنمود ؟ از مشهد عبوديّت در جمال ربوبيّت بماند . چون جان كمان عشقش از معشوق قدم حظّ جمال برگرفت ، غيرت توحيد او را رشك نمود . گفت : تو هنوز در آيينهء « رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِ الْمَوْتى » « 6 » مىنگرى .

هان كه آفتاب قدم در غرب ابد رفت . نوزادگان عدم را برانداز ، كه رخش قدم خريطهء دبيران تزوير ملكوت ارض و سما برنگيرد . چون خود را باز ديد ، خود را در غير يافت . چون ابراهيم شمشير برگرفت ، بتان آيات را زخم « فَجَعَلَهُمْ جُذاذاً » « 10 » زد ، از رشك عشق گفت « إِنِّي أَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّي » . اين اصنام امتحان عشق بياوريد « رُدُّوها عَلَيَّ » « 12 » همه را پاره پاره كرد .

« فَطَفِقَ مَسْحاً بِالسُّوقِ وَ الْأَعْناقِ » « 13 » . در شرع عارفان شريعت محبّت در عشق چنين مىفرمايد كه هر چه دون معشوق بود ، آن را آتش زن ، اگر چه بهشت باشد و هر چه در آنست . آنچه بر خود « 15 » نپسندند ، براى فتنه به كس نيز نپسندند . حديث « ما تحبّ لنفسك » به ياد دار ، و در معرفت جملهء وجود جز حقّ خوار دار .

( 305 ) خبر ندارى كه در جريان خاطر حقّ در مشاهدهء بارى ، جان متوارى به غير اللّه التفات نكند ؟ ديدهء سيّد پاكان ملكوت در

( 1 ) سورهء 38 ( ص ) آيهء 30 ( 3 ) سورهء 41 ( فصلت ) آيهء 53 ( 6 ) سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 262 ( 10 ) سورهء 21 ( الانبياء ) آيهء 59 ( 12 ) سورهء 38 ( ص ) ايضا ، آيهء 31 ( 13 ) سورهء 38 ايضا ، آيهء 32 ( 15 ) بر خود S : در خود M