شرح شطحيات ( فارسى ) — الصفحة ١٥٢

86 فصل ( فى شطح ذى النون )

در كمال مستى جان جويانش ، در ملكوت زمين صدور ترجمان اميد غيب اللّه در لاله‌زار نوروزيان بنىآدم جويد . دلجويان فصيح زبان را در خوش‌آوازى بندگى كند ، زيرا كه ايشانند در قدّ قدر سايه‌بان خورشيد ازل ، گل و ريحان ببوى او بويند .

( 263 ) پيش لشكر صباء تجلّى و شمال تدلّى ، پير غمناك در بيت احزان عشق با جاسوسان معشوق « إِنِّي لَأَجِدُ رِيحَ يُوسُفَ لَوْ لا أَنْ تُفَنِّدُونِ » « 7 » از آن گويد . بلبل بساتين غيب آفتاب شرق عرش قدم‌پيماى ، از دل‌تنگى و ناديدن جانان ، از كم زدن بوى « انّى لأجد نفس الرحمن من قبل اليمن » « 9 » از ياسمنستان ولايت بويد . تو ندانى كه درين حديث « رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِ الْمَوْتى » « 10 » اشارت خليل بر چيست ؟ عروسان ملكوت چون به چشم توحيد نزد شاهدان « وَ كَذلِكَ نُرِي » « 12 » را چشم زخم معرفت بداد ؛ از دست‌تنگى توحيد ، رنگ منقار سيمرغ قدم در اطيار عناصر چيست ؟ مرغ ازل و أبد با مرغ قدم و بقا ، به لباس مرغ خانگى ملكوت زمين ، برآمدند . در قفص عنصر اين عالم سرّ تنزيه گفت : اين قلّابان التباس را « 15 » بر سر شوامخ كبريائى بسكّين « إِنِّي وَجَّهْتُ وَجْهِيَ » « 16 » پاره كن . عنصر اربع را « 17 » با چهار راه ربوبيّت فرست . آنگاه بىمخاييل كون مرغان صفات به زبان اسرار برخوان ، تا بىتناسخ از قاف تقديس سوى تسبيح تو پرند ،

( 7 ) سورهء 12 ( يوسف ) آيهء 94 ( 9 ) از كم زدن . . . اليمن M : - S ( 10 ) سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 262 ( 12 ) سورهء 6 ( الانعام ) آيهء 75 ( 15 ) التباس را S : التباس M ( 17 ) اربع را S : اربع M ( 16 ) سورهء 6 ايضا ، آيهء 79