شرح شطحيات ( فارسى ) — الصفحة ١٠٩

58 فصل فى علم القدر

تواند ، چه مىگويى ؟ اگر بقا خواهى به روى صفوت خال « عصى بربّه » « 1 » از مقرعهء « اهْبِطُوا » « 2 » مترس . « هَلْ أَدُلُّكَ عَلى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَ مُلْكٍ لا يَبْلى ؟ » « 3 » گفت : من خود اين مىجويم پشت جان با قدم مىبرم .

( 178 ) حريف امر گفت « لا تَقْرَبا » « 4 » ، عشق مىگويد « فَكُلا مِنْ حَيْثُ شِئْتُما » « 5 » . سطر بازگونه برخواند ، و در طلب قدم باخودى آن بيخودى درماند . طاوس رنگ‌آميز قدر گفت : اى آدم ! اگر مرا با خود بخواهى برد آنك شجر ! اگر راه مىجويى در علم لايزالى ، به گوش جان « اهْبِطُوا » « 8 » بشنو . آنك سفرهء حجاب امر در رسيدند ، گفتند : اين چه بدخوييست ، آدم تازه‌روى عوانان « أَ تَجْعَلُ » « 9 » را گفت كه چند « لا عِلْمَ لَنا » « 10 » زنيد ؟ اين چه بدگوييست ، در وادى مدين قوم موسى متحيّر نيران كبريا در شب يلداء عدم بنمودند .

انك « وَ لا تَقْرَبا » * « 12 » گفت ، گفت : آدما ! مترس كه « إِنِّي أَنَا اللَّهُ » « 13 » .

گرد اين درخت برآى ، اگر غوّاص بحر قدمى . از شاخ ازل دانهء ابد بخور ، تا علم « ما كان و ما سيكون » بدانى .

( 179 ) چاوشان خوف سياست مىنمودند ، باز ياران اسرار ازل گندم قدم مىدرودند . اهل تهديد مىگفتند : زينهار ! عروس تجلّى از شجره خود را بنمود ، گفت : هان اينست كار آدم . از آن دم مست شد ، و از قهر جلال پست شد . از خرمن قدم دانه‌هاى قدر بخورد .

( 1 ) سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 36 ( 2 ) سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 23 ( 3 ) سورهء 20 ( طه ) آيهء 118 ( 4 ) سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 18 ( 5 ) سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 33 و سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 18 ( 8 ) سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 33 ( 9 ) سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 28 ( 10 ) سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 20 ( 12 ) سورهء 2 ( بقره ) آيهء 33 و سورهء 7 ( اعراف ) آيهء 18 ( 13 ) إِنِّي أَنَا اللَّهُ : سورهء 28 ( القصص ) آيهء 30