سفرنامه لرستان و خوزستان ( فارسى ) — الصفحة ١٨٩

يادداشت‌هاى روزنامچه

خرگوشان در شمال شرقى و كيالان در جنوب غربى واقع شده است . تخت چو از مناطق گرمسيرى لرستان است . بسيارى از ايلات لرستان هنگام كوچ از آن مىگذرند و مدت كوتاهى در آنجا چادر مىزنند ازاين‌رو در سرودهاى شاعران لرستانى از آن ياد شده است . ميرنوروز شاعر بزرگ لرستان كه خود از آنجا برخاسته است در وصف تخت چو مىگويد :

اربين دو أرس گاميش هزارى

ar beyan do ? roso games hezare

: اگر در آن عربستان هزار گاوميش به من بدهند

نه ديم دو تخت چو سايه‌ى دارى

nedeyem do taxteeo saye ye dare

: سايهء درختى از تخت چو نمىدهم

تخت چو نو گره چو واتنگ ميشون

taxxteeonou gareeo va tange misvan

: تخت چو و گرچو با تنگ ميشوند

أوئه شورش بتره دوريزه‌ى قن

? aue sures betera do rezeye qan

: آب شورشان بهتر از ريزهء قند است 46 . اين دو نيز از بزرگان جودكى در روزگار شاه مرد بودند . برپايهء گزارش‌هاى موجود آنها عمو يا عموزادگان نصيرخان هستند . چنين بر مىآيد كه با توشمالى نصيرخان مخالفت مىورزيده‌اند و بر خلاف او با دولت رابطهء نيكويى داشته‌اند ، زيرا پس از دستگيرى نصير خان به وسيلهء خانلر ميرزا ، آنها به رياست طايفه برگزيده مىشوند اما ديرى نمىپايد كه به وسيلهء فرزندان نصير به قتل مىرسند « 1 » .

47 . نك : ص 201 ، يادداشت 78 .

48 . نوعى قبا بوده است كه از پارچهء خارا درست مىكرده‌اند . خارابافى در ايران

( 1 ) . نك : مقدمه ، ص ص 43 - 44 .