طب يوسفى ( جامع الفوائد ) ( فارسى ) — الصفحة ١٨٠

فائده چو حوزوى ز چيزى كه بيطعم بود

دكر كرم باشى و از آب سرد * بياشامى آئى كرفتار درد

مرا و ترا واجب است اجتناب * ز كوكرد آب كچ آب و مس آب

ز اشجار آب وز آبى كه هست * به طرف نيستان فرو شويدست

بآبى كه شور است يا تيره هم * نبايد شدن مائل اى محترم

اكر عاقلى دار خود را نكاه * هم از آب چشمه هم از آب چاه

كه اين هر دو خالى ز غلظت نيند * تنت را بجز عين علت نيند

دلت را ز دانش اكر هست بوى * مكن جمع با آب چه آب جوى

كه از نفح امعا و درد درون * قد چون الف كرددت همچو نون

رسانم بسمع شريفت سخن * رو از آب كاريز پرهيز كن

كه دور است بيشك لطافت از ان * ز راحت رسد بيش آفت از ان

چو خاطر كشد سوى آبت نخست * ببايد ترا آب انهار جنست

كه بر آب انهار شد مستزاد * لطافت ز تاثير خورشيد و باد

ور از آب انهار آن آب را * طلب دارى اصحاب و احباب را

كه موجود باشد در آن چند چيز * نكوتر بود نزد اهل تميز

يكى آنكه بر سنك جارى بود * دويم از بلندى به پستى رود