طب يوسفى ( جامع الفوائد ) ( فارسى ) — الصفحة ١٧٣

قصيده يوسفى در اسماء اجناس ادويه

تفسره بول و غايطست براز * نبض باشد عبارت از شريان

راح باشد شراب انكورى * كه از آن منبسط شود انسان

جزء اعظم عبارت از هنگت * كه كند عقل و فهم را نقصان

باشد افيون عصاره خشخاش * كه رسد نفع از آن بخلق جهان

سرفه و نزله را مفيد بود * نفث دم را زند بينم زمان

دردها را برد تمام از تن * ليك نبود بر او نكو اذمان

چار مثقال ملعقه ز عسل * ليك از ادويه يكى ميدان

ربع مثقال دانكى و نيم است * اين‌چنين آمده است در اوزان

قلب چبود دل و طهال سپرز * ركبه زانو فخذ چه باشد ران

خد رخ و ناصيه جبين باشد * شفه وسن بود لب و دندان

كليه كرده كبد جگر باشد * صد رو ثديست سينه و پستان

چشم گرينده عين باكيه است * قلب مشوى بود دل بريان

يوسفى اين قصيده از بهرت * زد رقم بر صحيفه دوران

كه بخوانى و حظ برى كوئى * كه بر او باد از خدا غفران

دارد اميد مغفرت ارچه * نامهء ادسيه شد از عصيان