طب يوسفى ( جامع الفوائد ) ( فارسى ) — الصفحة ١٦٣

في حرف النّون

در بانجير ضم كنى از زهر * نه ضرر عايدت شود نه زيان

مو نرويد كر كشى خفاش را * پس كذارى بر زهار كودكان

زن اكر دشوار زايد زهره‌اش * مال در فرجش كه زايد در زمان

شادنج را اكر كنى مغسول * پس بياميزيش بشير زنان

ريزى آن را به چشم خود ببرد * خارش چشم را و سوزش آن

زهره سنك پشت را چو خورى * بكند دفع زهر جانوران

ببرد سرفه امتحانش كن * كر دلت را تردّديست در آن

دو درم كر خورى ز جوزبوا * شودت بوى خوش عيان ز دهان

جكر و معده را دهد قوت * نيك باشد ز بهر درد ميان

اشتها آرد و كند ادرار * فرحت بخشد و كند خندان

كرم سرخى كه خراطين كويند * خشك سازى چو پس از شستن آن

نرم سازى و بدهن كنجد * بنهى بر ذكر مرد جوان

ذكرش كردد از آنكونه بزرك * كه زن آيد ز دخولش بفغان

ز ورد و برك شفتالو برابر * بكيرد آب آن را نيك بستان

فروكش در صباحى يك پياله * كه حب القرع را اندازد آسان