طب يوسفى ( جامع الفوائد ) ( فارسى ) — الصفحة ١٥٩

فى حرف الميم

دو لانه سرخ بوستانى * نيكت بمعده و جكر هم

صفرا شكند مفيد باشد * ار بهر نهوع و قى الدم

قوت بخشد بكرده و پشت * اسهال قديم را كند كم

اكر كنجد شود هر روز ميلت * كند بىشبهه رنج سرفه‌ات كم

منى افزايد و شهوت كند تيز * شود چيزى كه نتوان كفت محكم

چون شود خون ز بينى تو روان * آب سركين خرچكان در دم

در كزو عقربت بقول حكيم * جرم آن را بكير و كن مرهم

كه در آن علتت به بند و خون * و اندرين فارغت كند زالم

نيم مثقال اكر ز سورنجان * دانكى از زعفران نه بيش و نه كم

كوبى و كفه‌اش زنى بنهار * پس كلاب اندكى بنوشى هم

چون تصرف كند در آن معده * كند اسهال و آورد بلغم

بصلاح آورد مزاجت را * ببرد از مفاصل توالم

شيخ از براى ضيق نفس نيك آمده * وز بهر حبس قرع بود بىنظير هم

رغبت كنى چو يك درم از وى بخاصيت * كمتر رسد ز زخم رتيلا ترا الم

حناى سوده را با آب صابون * چو بر زانو نهى دردش كند كم