طب يوسفى ( جامع الفوائد ) ( فارسى ) — الصفحة ١٥٨

فى حرف الميم

بستان و بكوب و مثل مجموع * از قند سفيده سوده كن ضم

پس ميل كنش كه نافع افتد * درد سر و درد كوش را هم

كشنيز بود مقوى دل * خون بندد و درد سر كند كم

در رنج سدر مفيد باشد * تشويش دوار را برد هم

آب موردانه سرفه را ببرد * عرقت بندد و شكم را هم

معده قوت دهد براند بول * نيك باشد ز بهر نفث الدم

باديان باد معده را به‌برد * روشنائى بديده بخشد هم

قوت باه را نكو باشد * شربتى آمده است از آن دو درم

كر خورند از ز باد قيراطى * كرده مثلش ز مشك با آن ضم

به شود بعد خوردن مسهل * خفقانى كه باشد از بلغم

زراوند مدحرج سودمند است * فواق و نقرس و وسواس را هم

دماغ و معده را باشد مقوى * صداع و درد پهلو را كند كم

برد درد سرين عرق النسا را * دهد دندان جلا و الله اعلم

يك درم رزنب اكر كوبى صباح * پس خورى با شربت به ده درم

قوت دل بخشد و آرد فرح * بادها را بشكند بندد شكم