طب يوسفى ( جامع الفوائد ) ( فارسى ) — الصفحة ١٥٤

فى حرف اللّام

معده را تقويت كند باشد * غشيان و قى ترا دافع

اى كه بينم تب‌نكناى جهان * كه بتشويش مانده ز صداع

كر شفا بايدت جماع مكن * كه مضر است در صداع جماع

روز و شب مكذران به بيدارى * خواب مىكن كهى ز بهر فراغ

ز آنكه بيخوابى مدام شود * سبب سوء هضم و ضعف دماغ

زن دهد چون پرورش كرباس را * در طبيخ عود و سنبل سعد و مشك

پس گذارد ساعتى در فرج خويش * سازدش تنك و معطر كرم و خشك

در مداواى مرض خواهم كفت * سخنى پاك‌تر از آب زلال

بهر امراض اسافل قى به * بهر امراض اعالى اسهال

از براى بهق ز عاقرحا * دانكى و يك درم ز اطريلال

بستان و بكوب و با عسلش * دو سه حب ساز و ميل كن فى الحال

باش در آفتاب كرم و به‌بين با * قدرت ذى الجلال و الافضال