طب يوسفى ( جامع الفوائد ) ( فارسى ) — الصفحة ١٥٣

فى حرف العين

بر درم چون نهى افكنده كاو * كر كند نفع نه بينى دورش

نافع افتد چو ضمادش سازى * موضعى را كه كزو زنبورش

كل سنجد چو سايد مرد وانكه * به آب پشت خود سازد خميرش

بخورد زن دهد او بىتردد * ز فرط دوستى كردد اسيرش

بياض بيضه مرغ آنكه مالد * ز خيل نيكوان بر روى مهوش

جمال عارضش محفوظ ماند * ز تاب آفتاب و تاب آتش

زن چو ماند دارچينى در قبل * از سحر كه تا بوقت خفتنش

چون رسد نزديك او مردانه جماع * لذتى يابد كه نتوان كفتنش

هركه اندازدش بورطه بيم * خوردن مثل شوكران در صاص

فلفل سوده را بروغن كاو * چون خورد باشدش اميد خلاص

سير را چون پزى و ميل كنى * سرفه كهنه را بود نافع

در خورى خام بر نهار بود * كرمهاى دراز را دافع

دو درم هيل اكر كنى رغبت * از براى بهق بود نافع