طب يوسفى ( جامع الفوائد ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤٥

فى حرف الدال

پس كند كرم و ناشتا خوردش * بچه مرده را بيندازد

كچ‌گذارى به سركه چون بر سر * خون بينى همان زمان بندد

ور بود خون ز زخم تازه روان * چون فشانى بر آن روان بندد

شش رو به به سركه عنصل * ناشتا چون خورند روزى چند

از براى سعال و ضيق نفس * خواهد افتاد نيك فائده‌مند

شبت پزنده خلط و مسكن درد است * فواق را ببرد شير و طبع را راند

شود چو ريش ذكر كهنه زود كردد به * بسوزد ار كسى آن را و به روى افشاند

آب انار شيرين در شيشه ريزد بگذار * در آفتاب كرمش تا با قوام آيد

مىكش ميل آن را دو چشم خويش به چند * خارش برد ز ديده نور بصر فزايد

سپستان از براى سرفه نيكست * برد تب را عطش را هم نشاند

نشاند خلط صفرا را و سينه * كند نرم و طبيعت را براند

شلغم ز براى سينه نيكست * انكيز كند منى فزايد

طبع تو شود از آن ملايم * بولت رود اشتها فزايد

كه صحت كن زنهار پرهيز * تنت را كر به صحت كار باشد

كه پرهيز تو در هنگام صحت * چو ناپرهيزى بيمار باشد