طب يوسفى ( جامع الفوائد ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤٤

فى حرف الدال

و گر بويش كنى هردم كدازد فضله را در سر * نباشد از براى دفع آن حاجت بدارويت

خوردن خرچنك از بهر سعال * وز براى قرحه شش نافع است

ز هر كژدم را كند بىشبهه دفع * ور نهى بر زخمش آن هم دافع است

معدهاى كرم را چيزى كه قوت مىدهد * آب‌ليمو و سماق و تمر هندى و بهى است

و آنچه از وى معدهاى سرد مىگردد قوى * زنجبيل و دار فلفل نانخواه و مصطكى است

يك عدد آملهء پرورده * هر كه هر روز خورد وقت صباح

دفع سودا كند و در بدنش * خلط فاسد شده آيد بصلاح

ضعف دل را بكند رفع و رسد * قوت از وى بقوى و ارواح

باقلا چون طلا كنى بر روى * وسخ از روى در زمان ببرد

ور مكرر كنى ز رخسارت * اثر زخم و غير آن ببرد

كف دريا بموم و روغن كل * چون بمالى ز تن برش ببرد

ببرد از رخ تو داغ كلف * رنك صافى كند نمش ببرد

پردرر آن زنى كه حامله است * بنشادر شياف چون سازد