طب يوسفى ( جامع الفوائد ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤٣

فى حرف التاء

كند چون دود فنجنكشت رازن * به زير خود كند كم شهوتش را

دكر مردش كند در زير خود دود * برانكيزد همان دم قوتش را

صدف سوخته سازى چو سنون * پاك سازد ز وسخ دندان را

ور به چشم افكنميش دفع كند * ريش چشم و غلظ اجفان را

اگر بر موى مالى آب برك سرو با سركه * كند مو را سيه در يكدم و قوت و مو را

دگر از درد دندان كس بود در رنج چو نكيرد * زمانى در دهان خويشتن نافع بود او

كر دماغ خويش را خواهى سلامت كوشدار * نكته از من كه باشد بهتر از در خوشاب

محتر ز باش از غذاهائى كه انكيز و بخار * شب مبر بسيار بيدارى مكن در روز خواب

در آبله فرنك و دردش * بهر تو كه آمدى ز احباب

نزديك معالج مجرب * بهتر نبود ز حبّ سيماب

يك درم هركه هر صباح خورد * بهمن سوده را بشربت سيب

شهوتش آن‌چنان قوى كردد * كه ز جانش برد قرار و شكيب

چو پنج سوسن آزاد را جوشى ازو آبش * بشوئى روى خود را پاك سازد از كلف رويت