طب يوسفى ( جامع الفوائد ) ( فارسى ) — الصفحة ١٣٥

جعودة

كر پاى * ور عضو دگر بگير كافور و بساى

آميز به سركه و پنج ساز خنك * وانكاه زمان زمان طلا مىفرماى

داء الحيه كه ريختن موى و پاشيدن قشرهاى رقيق بود

داء الثعلب كه ريختن موى باشد

و بس علامت هريك درد موى و صفراوى سرخى وز زدى موضع علت است و در بلغمى و سوداوى سفيدى و تيركى آن رباعيه

باشد چو ز داءحيّه‌ات بد حالى * يا خود ز حدوث داء ثعلب نالى

بهبود بزوديت پديد آيد اگر * بر موضع آن پياز عنصل مالى

شيب غير طبيعى كه عبارت از سفيد شدن موى در جوانى است چون از خشكى باشد علامتش بسيارى ميل به آب و خشكى دهان و لاغرى بدنست رباعيه

هركه كه طبيعى نبود شيب كسى * در راه دوا گرش بود دست‌رسى

چون غير مرطبات رغبت نكند در مدت اندكى برد نفع بسى

مرطب چيزى را كويند كه رطوبت از وى تولد كند چون انكور و خربزه افراط

جعودة شعر كه بسيارى درهم رفتن موى بود چون موى زنكيان چون از كرمى و خشكى بود علامتش نفع يافتن