طب يوسفى ( جامع الفوائد ) ( فارسى ) — الصفحة ١٢٨

طاعون

نمايند و نيمكرم ضماد كنند

خراج كه آماسى بود كرم كه در داخلش موضعى بود كه مواد بجانب آن ريخته باشد

هركس كه پى خراج رك بكشاده * در راه مرض داد مداوا داده

بايد كه كند ضماد انجير و بود * از خوردن تلخ و تيز باز استاده

صفت ضماد مذكور انجير تر يا خشك جوشانيده مهرا شده به قدر حاجت بكيرند و بكوبند تا مرهم شود نيمكرم ضماد كنند

دبيله كه آماسى بود شبيه بخراج الا آنكه كرم نباشد

باشى ز دبيله چون به درد افتاده * از درد عنان صبر از كف داده

تضميد كن از بوره و صابون و عسل * كر سر نكند بخويش نيش استاده

صفت ضماد مذكور بوره و صابون از هريك چهار مثقال بكوبند و به‌بيزند و بده مثقال عسل سرشته ضماد كنند اكله يعنى جراحتى كه عضو را بخورد

از آكله هركه ناتوان كرديده * هر لحظه ز افزون شدنش ترسيده

بايد كه كل ارمنى و سركه مدام * بركرد جراحتش بود ماليده

طاعون يعنى آماس سياه يا سبز يا خاكسترى رنك يا زرد يا سرخ كه در پس كوش يا زير بغل يا كش ران حادث كردد