طب يوسفى ( جامع الفوائد ) ( فارسى ) — الصفحة ١٢٠

صفت مسهل

صفت ضماد مذكور زاك سياه دو مثقال اشنان پنج مثقال بكوبند و به‌بيزند به سركه سرشته ضماء كنند

بلخيه كه از جنس سعفه است و آن را پشه خوردكى كويند رباعيه

بلخيه ترا چو عارض آيد ناكاه * رنج و المت بجان و دل يابد راه

بايد كه پس از تنقيه از صبر و اشق * با سركه كنى ضماد در بيكه و كاه

اشق ده مثقال در شصت مثقال سركه حل كرده پنج مثقال صبر سقوطرى سوده اضافه نمايند و ضماد كنند

نفطه فرنكيه يعنى آبله فرنك علامتش جوشش اعضاء و درد بندها است

در ابله فرنك اى صاحب جاه * برز غم عدو قوت خود دار نكاه

قى مىكن و افراط مكن در صحبت * مىخور همه چيز جز طعام بيكاه

هم در علاج ابله فرنگ

اى ز ابله فرنك حال تو تباه * دستت شده از دامن صحت كوتاه

در هر دو سه ماه فصد كن كاين علت از فصد شود دفع بوجه دلخواه و بعد از فصد و نضج مواد مسهلى دهند كه مخرج اخلاط ثلثه باشد

صفت مسهل مذكور غاريقون بموئينه‌بيز كذرانيده