عيون الأنباء في طبقات الأطباء ( فارسى ) — الصفحة ٥٢
افلاطون « 1 »
ثاسلس و اقرن و ذيوفيلس . بين اين سه نفر كشمكش و مخالفت بوجود آمد كه در نتيجه سه فرقه شدند . اقرن فقط اتكاء بتجربه را مناط دانست . ذيوفيلس قياس تنها را مناط شمرد . ثاسلس فقط متكى به حيل شد « 1 » و نوشته است كه طب يعنى حيله و اين وضع تا ظهور افلاطون باقى بود . 2
1
افلاطون « 1 »
افلاطون « 1 »
افلاطون طبيب پنجمين طبيب مشهور از اطباء هشتگانه است كه قبلا نام آنها برده شد . مدت حيات او شصت سال طول كشيد .
قسمتى از آن را كودك و متعلم بود ، به اين معنى كه چهل سال دورهء طفوليت و تحصيل وى و بيست سال عالم و معلم بود . از تاريخ وفات برمانيدس تا ظهور افلاطون هفتصد و بيست و پنج سال فاصله داشت .
اطباء اين دوره يعنى فاصلهء بين برمانيدس و افلاطون طبيب بسه قسمت تقسيم گرديد :
اصحاب و پيروان تجربه كه أقرن اقراغنطسى و بنتخلس و انقلس و فيلنيس و غافرطيمس و حسدروس و ملسيس بودند .
اما پيروان حيل ، ماناخس و ماساوس و غوريانس و غرغورس و قونيس بودند .
و پيروان قياس انكساغورس و فولوطيمس و ماخاخس و سقولوس و سوفورس بودند .
و چون افلاطون ظهور كرد ، در مقالات و عقايد اصحاب رأى طوائف مزبور تأمل و دقت نمود و معتقد شد كه اتكاء بتجربه تنها خطرناك مىباشد و خوش عاقبت نيست .
بقياس تنها هم نبايد متكى شد ، لذا او هر دو عقيده را مجتمعا پذيرفت .
يحيى نحوى گفت :
افلاطون كتابى را كه ثاسلس و پيروانش تأليف كرده بودند ، سوزانيد . هم‌چنين كتب آنهائى كه بتجربه يا بقياس تنها متكى بودند ، آنها را هم سوزانيد و فقط كتابهاى
( 1 ) - افلاطون - افلاطن Platon - Plato - حكيم بزرگ يونان ( متولد 427 يا 428 ق . م . )