عيون الأنباء في طبقات الأطباء ( فارسى ) — الصفحة ١٥٨
گفتار ارسطو
« با انعام بمردم شخص مستحق عنوان كريم مىگردد ؛
« با صفت وفا دوستى و برادرى دوام پيدا مىكند ؛
« با راستى برترى شخص محفوظ مىماند ؛ و به حسن تشخيص در امور مثلها زده مىشود ؛
« روزگار به انسان حكمت مىآموزد و هركس متوجه نقص دنيا شد ؛ زيادتى خواهد يافت از گذشت دقايق و ساعات آفات توليد مىشوند ؛
« با سلامتى لذت خورد و خوراك احساس مىگردد ؛ برخورد با ناراحتيها زندگى انسان تلخ گرديده و نعمت‌ها لذت‌بخش نخواهند بود ؛
« منت گذاردن اثر نيكى را مىبرد و انكار نعمت موجب حرمان مىگردد ؛
« مردم افسرده دوستان خود را از دست مىدهند ؛ مرد بدخلق دوستش را به مخاطره مىاندازد ؛
« كسى كه دست باز ندارد تنگ‌چشم است ؛ مرد بخيل ذليل است و لو ثروتمند باشد ؛ سخاوتمند عزيز است و لو فقير باشد ؛
« طمع عين فقر و يأس عين بىنيازى است ؛ لا ادرى نيمى از دانش است ؛ سرعت در جواب موجب لغزش مىگردد ؛
« تأنى و فكر در كارها موجب بينائى و بصيرت است ؛ رياضت قريحه آدمى را پرورش مىدهد ؛
« ادب انسان را از حسب خانوادگى بىنياز مىكند ؛ پرهيز شعار دانشمندان و رياء لباس جاهلان است ؛
« هم‌نشينى با احمق عذاب روح است و هرزگى با زنان كار جهّال و نادانان است ؛
« فكر به گذشته تضييع وقت است ؛ كسى كه خود را در معرض بلا مىكشاند با جان خود بازى مىكند ؛