كتاب الجدري والحصبة ( آبله و سرخك ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٣
فصل هشتم در موادى كه آبله را نضخ دهند
فصل هشتم در موادى كه آبله را نضخ دهند
فصل هشتم در موادى كه آبله را نضخ دهند
اگر آبله پس از آنكه خوب بيرون آمد بكندى نضج ( قوام ) گرفت و حال بيمار با بيرون زدن آبله بهتر شد و نبض و نفس و اضطراب و بىتابى وى آرام گرفت ، بايد به نضج بيمارى كمك نمود . و اگر ديدى كه بعد از بروز دانه‌هاى آبله نضج آنها باشكال صورت گيرد و سخت و زگيلى « 1 » است و حال مريض خوب نيست ، بلكه وخامت بيمارى رو به فزونى مىباشد ، بدان كه آبله‌اى مهلك است و در فكر نضج آنها مباش ، زيرا كه اين نوع آبله نضج‌پذير نيست .
درصورتىكه آبله بىخطر باشد ، نضج آن بايد بدين شكل انجام گيرد :
بايد با بخار آب گرم و يا با آبى كه در آن بابونه « 2 » و بنفشه و ناخنك « 3 » و خطمى « 4 » و سبوس گندم به تنهائى يا با هم در دو طشت ريخته و جوشانده باشند ، بر بدن بيمار كماد شود همانطور كه براى تسهيل بيرون زدن آبله ذكر كرديم ( در فصل ششم ) .
و اگر در اين موقع ممكن شود دانه‌ها را دود داد ، بهتر از بخار است كه آن را خشك مىكند . اين عمل تا هنگامى كه دانه‌ها برسند لازم مىباشد .
پس از آن بايد براى خشك كردن آنها اقدام كرد و بخواست خداوند آنها را خواهيم گفت .
( 1 ) - مقصود از زگيلى آبله‌هاى ريز است . ( 2 ) - بابونه شيرازى - Camomille . ( 3 ) - اكليل الملك يا ناخنك Melilot . ( 4 ) - خطمى ( ختمى - ( Guimauve .