شرح خطبة البيان ( فارسى ) — الصفحة ١٤٠

و قال عليه السّلام :

مجاورت وقت باشد كقوله تعالى : إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً « 1 » و اگر به اعصار حمل كنند تأويلش تواند بود كه چنين فراگيرند كه ممكنات انحصار در ده مقوله دارند و مؤثر در مقولات ائمه سبعه ذاتيه‌اند ، بحسب ظهور اثر كه هفت در ده هفتاد است و هر يك را زبانى خاص در بيان احكام حقائق و آثار كه مطابق آن مقوله است يا آنكه تأويلش بر طبق حديث

انّ اللّه سبعين حجابا

كه در روايتى

سبعين الف حجاب

آمده اخذ نمايند و على أىّ حال مىفرمايد عليه السّلام كه :

در هر نشأة و هر مقام و هر مقوله و هر مرتبه من متكلّمم به زبان آن نشأة و مقام و مقوله و مرتبه‌ام و مفتى و مبيّن احكام هر چيز به هفتاد وجه ، زيرا چون كل شىء مشهد تجلّيات شأنى آنى قدمگاه من است پس حوادث « 2 » روز و شب و ساعات آن را مفصّل و مرتّب تا آخرين نشأة مىدانم زيرا كه مورد همه منم و بر آگاهان اسرار وجود و شناسايان حقيقت ظاهر و منكشف است كه هر فيض كه بر دائره وارد مىشود موردش مركز است ، و اللّه اعلم .

و قال عليه السّلام :

و قال عليه السّلام : انا الّذى عندى اثنان و سبعون اسما من اسماء العظام .

چون مقرر عرفا محققين و علماء باللّه شده كه ظهور و ايجاد از طرف اسماء اللّه است و برحسب اقتضاء آن و هر فرقه و ملّتى را اسمى مربّى است و هفتاد و دو فرقه از اين امت هلاك‌اند بنا بر حديث

ستفرق امّتى الحديث .

پس مىفرمايد كه : من آنم كه نزد من است علم هفتاد و دو اسم اعظم كه مربّى اين هفتاد و دو فرقه‌اند و دانايم بدانكه از چه وجه به وادى هلاك افتاده‌اند و كدام اثر از آثار جلال آن اسماء است كه ايشان را بازگذاشته به گمراهى ، و اللّه اعلم .

( 1 ) - توبه / 80 . ( 2 ) - ر ض : حوادث روزگار و شب .