رياض الادويه ( فارسى ) — الصفحة ٧
نگاهى اجمالى به وضع علم پزشكى در دورهء حيات يوسفى
مقدّمهء مصحّح
مقدّمهء مصحّح
نگاهى اجمالى به وضع علم پزشكى در دورهء حيات يوسفى
نگاهى اجمالى به وضع علم پزشكى در دورهء حيات يوسفى
از قرن اوّل هجرى به بعد ايرانيان در چندين شاخه از علوم برترى يافته بودند ؛ از آن جمله بود : فلسفه ، منطق ، پزشكى ، رياضيات ، اخترشناسى ، طالع‌بينى ، موسيقى ، مكانيك و شيمى . پزشكى از ميان ديگر علوم بيشتر مورد توجه قرار گرفت و از بين همهء شاخه‌هاى پزشكى در دورهء اسلامى ، داروسازى بيش از بقيه به حيات خود ادامه داد . ايرانيان همواره در رشتهء داروسازى پيشتاز بوده‌اند ؛ كتاب قرابادين شاپور بن سهل در قرن سوم هجرى و ترياق‌ها اثر ابن الترمذى در قرن ششم هجرى اساس همهء كتب ديگر داروسازى و فهرست‌هاى گياهان طبّى را كه بعدها نوشته شدند ، تشكيل مىدادند .
در دورهء صفويه كه اوج ترويج و قدرت گرفتن مذهب تشيع بعد از حملهء مغول بود ، در سايهء حمايت سلاطين صفويه بسيارى از علوم ، بالأخص طبّ ، قدرتمندانه به حيات خود ادامه داد و ما شاهد به وجود آمدن آثار عظيم گياه‌شناسى از جمله تحفهء حكيم مؤمن و قرابادين شفايى و غيره در اين دوره هستيم . اهميت اين آثار بالأخص كتاب قرابادين يا طبّ شفايى كه در 963 هجرى تدوين شد ، تا جايى بود كه گفته‌اند اساس كتاب داروسازى ايران اثر پدر آنگلوس ( آنجلو ) را تشكيل داد كه در 1681 م . / 1092 هجرى در فرانسه به طبع رسيد ( براى اطلاع بيشتر ، نك : سيورى ، ايران عصر صفوى ، صص 218 - 224 ) .
سلاطين صفويه در احترام و قدردانى از پزشكان شهره هستند ؛ مخصوصا