زندگينامه مولانا جلال الدين مولوى ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٦

تعليقات و حواشى

اى كه ازين تنگ قفص مىپرى * رخت به بالاى فلك مىبرى

زندگى تازه ببين بعد ازين * چند ازين زندگى سرسرى

در هوس مشتريت عمر رفت * ماه ببين و بره از مشترى

دلق شپش‌ناك درانداختى * جان برهنه شده خود خوش‌ترى

در عوض دلق تن چارميخ * بافته‌اند از صفت ششترى

جامهء اين جسم غلامانه بود * گير كنون پيرهن مهترى

مرگ حياتست و حياتست مرگ * عكس نمايد نظر كافرى

جملهء جانها كه ازين من شدند * حى و نهانند كنون چون پرى

گشت سواره فرس غيب جان * بازرهيد از خر و از خرخرى

سوخت درين آخر دنيا دلت * بهر وجوه جو اين لاغرى

پرده چو برخاست اگر اين خرت * گردد زرين تو درو ننگرى

بر سر درياست چو كشتى روان * روح كه بود از تن خود لنگرى

گرچه جدا گشت ز دست و ز پا * فضل حقش داد پر جعفرى

خانهء تن گر شكند هين منال * خواجه يقين دان كه به زندان درى

چون كه ز زندان و چه آيى برون * يوسف مصرى و شه و سرورى

چون برهى از چه و از آب شور * ماهىاى و معتكف كوثرى

باقى اين را تو بگو زانكه خلق * از تو كنند اى شه من باورى

( 271 ) ص 112 س 9 :

در پردهء خاك اى جان عيشيست به پنهانى

، اين بيت مطلع غزليست كه در نسخهء كليات چاپ لكنهو در ص 809 آمده و در آنجا چنين ضبط شده است :