زندگينامه مولانا جلال الدين مولوى ( فارسى ) — الصفحة ٣٣٧

تعليقات و حواشى

( 218 ) ص 86 س 7 :

نگفتمت مرو آنجا كه مبتلات كنند

، كشته شدن ركن الدين قلج ارسلان در 663 بوده است و ازين قرار اين غزل را مولانا جلال الدين در 663 سروده و در نسخهء كليات چاپ لكنهو ( ص 326 ) بدين گونه آمده است :

نگفتمت مرو آنجا كه مبتلات كنند * كه سخت دست‌درازند بسته‌پات كنند

نگفتمت كه بدان سوى دام دزدانند * چو درفتادى در دام كى رهات كنند

نگفتمت بخرابات طرفه مستانند * كه عقل را هدف تير ترهات كنند

چو تو سليم‌دلى را بلقمه بربايند * بهر پياده شهى را بطرح مات كنند

بسى مثال خميرت دراز و پهن كنند * كهت كنند دو صد بار و كهربات كنند

تو مرد دلتنگى ، پيش اين جگرخواران * اگر روى چو جگربند شوربات كنند

اگر رضا بدهى و شكور باشى هم * ز ارتضات برآرند و مصطفات كنند

تو اعتماد مكن بر كمال و دانش خويش * كه كوه قاف شوى ذره در هوات كنند