زندگينامه مولانا جلال الدين مولوى ( فارسى ) — الصفحة ٣١٦

تعليقات و حواشى

شعرش از سر بركشيم و حور را در بركشيم * فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن

شمس تبريزى به عشقت مىكند دندان خود * خواب و خور را ترك كردم همچو ويس اندر قرن

( 175 ) ص 69 س 16 :

از كاسهء استارگان و ز خوان گردون فارغم

، اين بيت از غزليست كه در نسخهء كليات چاپ لكنهو ( ص 507 ) چنين ثبت شده :

اى يار من در عاشقى يك‌بارگى پيچيده‌ام * اين‌بار من يك‌بارگى از عاقبت ببريده‌ام

دل را ز جان بركنده‌ام وز چيز ديگر زنده‌ام * عقل و دل و انديشه را از بيخ و بن سوزيده‌ام

اين‌بار عقل من ز من يك‌بارگى بيزار شد * خواهد كه ترساند مرا پنداشت من ناديده‌ام

من خود چرا ترسم ازو شكلى بگردم بهر او * من گنج كى باشم ولى قاصد چنين گنجيده‌ام

اى مردمان اى مردمان از ما نبايد مردمى * ديوانه ننديشد ازين كاندر دل انديشيده‌ام

ديوانه كف‌كف ريخته از شور من بگريخته * من با اجل آميخته وز نيستى ببريده‌ام

من از براى مصلحت در حبس دنيا مانده‌ام * حبس از كجا من از كجا مال كرا دزديده‌ام