زندگينامه مولانا جلال الدين مولوى ( فارسى ) — الصفحة ٣١٣

تعليقات و حواشى

اى خنك آن جان پاك كز سر ميدان خاك * گيرد ازين قلبگاه قالب پروازيى

يار به اين تعبيه كشت بسى خلق را * تا نكنى هان و هان تسخر و طنازيى

در حركت باش از آن كآب روان بفسرد * كز حركت يافت عشق سرسر اندازيى

مفخر تو شمس دين نيك بنطق آورد * از اثر لطف حق آن شه اعجازيى

( 171 ) ص 68 س 13 :

سماع آرام جان زندگانست

، اين بيت مطلع غزليست كه در نسخهء كليات چاپ لكنهو ( ص 126 ) چنين ثبت شده است :

سماع آرام جان زيركانست * كسى داند كه او را جان جانست

كسى خواهد كه او بيدار گردد * كه او خفته ميان بوستانست

ولى آن كو به زندان خفته باشد * اگر بيدار گردد در زيانست

سماع آنجا بكن كآنجا عروسيست * نه در ماتم كه آن جاى فغانست

كسى كو جوهر خود را نديدست * كسى كان ماه از چشمش نهانست

چنين كس را سماع و دف چه بايد * سماع از بهر وصل دوستانست

كسانى را كه روشان سوى قبله است * سماع اين جهان و آن جهانست

خصوصا حلقه‌اى كاندر سماعند * همىگردند و كعبه در ميانست

اگر كان شكر خواهى همان‌جاست * ور انگشت شكر خود رايگانست

ببين گر ديده‌اى دارى كه هرجا * جمال شمس تبريزى عيانست

( 172 ) ص 68 س 16 « كلمات او حضرتش » اين طرز بيان مطابق معمول يكى