زندگينامه مولانا جلال الدين مولوى ( فارسى ) — الصفحة ٣٠٤

تعليقات و حواشى

كه در نسخهء كليات چاپ لكنهو ( ص 498 ) چنين آمده است :

ما زنده بنور كبريائيم * بيگانه و سخت آشنائيم

نفسست چو گرگ ليك در وى * چون يوسف مصر پادشائيم

مه توبه كند ز خويش‌بينى * گر ما رخ خود به دو نمائيم

درسوزد پروبال خورشيد * چون ما پروبال برگشائيم

اين هيكل آدمست روپوش * ما قبلهء جمله سجده‌هائيم

آدم منگر ببين در آن دم * تا جانت بلطف برگشائيم

ابليس نظر جدا جدا داشت * پنداشت كه ما ز حق جدائيم

شمس تبريز خود بهانه است * مائيم بلطف و حسن مائيم

با خلق بگو براى روپوش * كو شاه و كريم ما گدائيم

ما را چه ز شاهى و گدائى * شاديم كه شاه را سزائيم

محويم بنور شمس تبريز * ور محو نه او بود نه مائيم

( 157 ) ص 63 ص 12 :

خانهء جسمم چرا سجده‌گه خلق شد

، اين بيت از غزليست كه در نسخهء كليات چاپ لكنهو ( ص 165 ) چنين آمده است :

كار ندارم جزو كارگه كارم اوست * لاف زنم لاف من چونكه خريدارم اوست

طوطى گويا شدم چون شكرستانم اوست * بلبل شيدا شدم چون گل و گلزارم اوست

پر بملك برزنم چون پروبالم ازوست * سر بفلك برزنم چون سر و دستارم اوست