زندگينامه مولانا جلال الدين مولوى ( فارسى ) — الصفحة ٣٠٠

تعليقات و حواشى

بود . خاندان وى از مردم نهاوند بودند و وى خواهرزادهء سرى سقطى عارف مشهور آن زمان و از اصحاب وى بود و نخست از ابو الثور از اصحاب شافعى دانش آموخت و گويند سى بار پياده به حج رفت و مرد بسيار پارساى پرهيزگارى بود و در بغداد به سال 297 يا 298 يا 299 درگذشت و او را در گورستان شونيزيه به خاك سپردند . جنيد از بزرگان مشايخ عرفا بوده و وى را سيد الطايفة و طاوس العلماء لقب داده‌اند .

گويند انبيا را بر اوليا ترجيح مىداده و انبيا را صاحب حضور و اوليا را صاحب مشاهده مىدانسته و حضور را برتر از مشاهده مىشمرده است و مؤسس طريقه‌اى در تصوف بوده است كه آن را طريقهء « جنيدى » مىنامند .

( 153 ) ص 63 س 2 :

از شربت اللهى و ز جام انا الحقى

، اين بيت از غزليست كه در نسخهء كليات چاپ لكنهو ( ص 733 - 734 ) چنين آمده است :

امروز منم احمد نى احمد پارينه * امروز منم عنقا نى مرغك باچينه

شاهى كه همه شاهان خود بندهء آن شاهند * امروز من آن شاهم نى شاه پريرينه

از شربت اللهى از جام انا الحقى * هر كس بقدح خوردند من از خم و قنينه

گر مرد مناجاتى ور رند خراباتى * نزد همه يك باشد چه شنبه و آدينه

نى مرد مناجاتى كز بانگ اذان گويد