زندگينامه مولانا جلال الدين مولوى ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٦

تعليقات و حواشى

گهر سفتم درين ديوان كه تا تو رستى از ديوان * خمش كردم كنون اى جان كه خاموشيست ره‌پيما

ز شمس الدين تبريزى دلا بايد كه نگريزى * كه او خورشيد يزدانست و مىتابد بهر شيدا

( 142 ) ص 59 س 9 :

اين طبيبان بدن دانشورند

، رجوع كنيد به مثنوى چاپ علاء الدوله ص 371 سطر 6 و 8 و 9

( 143 ) ص 59 س 19 : نهاية المعارف اللّه نيته ، ظاهرا در اصل چنين بوده است : « نهاية المعارف اللدنية » .

( 144 ) ص 60 س 5 :

تا لب دريا نشان پاىهاست

، رجوع كنيد به مثنوى چاپ علاء الدوله ص 449 سطر 17 كه در آنجا اين بيت چنين آمده :

تا لب بحر اين نشان پاىهاست * پس نشان پا درون بحر لاست

( 145 ) ص 60 س 11 :

اينجا حلول كفر بود و اتحاد هم

، اين بيت از قصيدهء معروفيست از فريد الدين عطار نيشابورى كه مطلع آن اينست :

اى روى دركشيده به بازار آمده * خلقى بدين طلسم گرفتار آمده

رجوع كنيد بديوان قصايد و غزليات شيخ فريد الدين ابو حامد محمد بن ابو بكر ابراهيم بن اسحاق عطار نيشابورى با تصحيح و مقدمهء گردآورندهء اين سطور چاپ طهران 1319 ص 44 و 414

( 146 ) ص 61 س 17 :

آب دريا مرده را بر سر نهد

، رجوع كنيد به مثنوى چاپ علاء الدوله ص 75 سطر 27 و 28 .

( 147 ) ص 62 س 2 : فلما اتها نودى من شاطى الوادى الايمن ، اصل آيه اينست : « فَلَمَّا أَتاها نُودِيَ مِنْ شاطِئِ الْوادِ الْأَيْمَنِ » ( سورة القصص