زندگينامه مولانا جلال الدين مولوى ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٤

تعليقات و حواشى

كه آفت نظر جان صد سليمانى * دريد چارق ايمان و كفر در طلبت

هزارساله از آن سوى كفر و ايمانى * بهر سحر كه درختى خروش جان گويد

بيا كه جان جهانى برو كه سلطانى * چه روح من بفزودست شمس تبريزى

بسوى او روم از باغ روح ريحانى

( 141 ) ص 59 س 2 :

چنان كز رنگ رنجوران طبيب از علت آگه شد

، اين سه بيت از غزليست كه در نسخهء كليات چاپ لكنهو ( ص 3 ) چنين آمده است :

ازين اقبالگاه خوش مشو يكدم دلا تنها * دمى مى نوش باده جان و يك لحظه شكر مىخا

به باطن همچو عقل كل به ظاهر همچو شكل گل * دمى الهام امر قل دمى تشريف اعطينا

تصورهاى روحانى خوشى بىپشيمانى * ز رزم و بزم روحانى ز سير سر او اخفى

ملاحت‌هاى هر چهره از آن درياست يك قطره * بقطره سير كى گردد كسى كش هست استسقا

دلا زين تنك زندانها رهى دارى بميدانها * مگر خفتست پاى تو تو پندارى ندارى پا

چه روزيهاست پنهانى جزين روزى كه مىجوئى