زندگينامه مولانا جلال الدين مولوى ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٥

تعليقات و حواشى

نحس اكبر سعد گشت و رفت بر گردون خويش * دوش ديدم شمس تبريزى كه مىآمد روان

با جنيد و بايزيد و شبلى و ذو النون خويش

( 131 ) ص 56 س 21 :

تا در دل من صورت آن رشك پريست

، اين رباعى در « رباعيات حضرت مولانا » ( ص 42 ) چنين آمده است :

تا در دل من صورت آن رشك پريست * دلشاد چو من درين همه عالم كيست

و اللّه كه بجز شاد نمىدانم زيست * غم مىشنوم ولى نمىدانم چيست

( 132 ) ص 57 س 2 :

غم را چه زهره باشد تا نام ما برد

، اين ابيات از غزليست كه در نسخهء كليات چاپ لكنهو ( ص 562 ) چنين آمده :

با روى تو ز سبزه و گلزار فارغيم * با چشم تو ز باده و خمار فارغيم

خانه گرو نهاده و در كوى تو مقيم * دكان خراب كرده و از كار فارغيم

دعوى عشق و آنگه ناموس نام و ننگ * ما ننگ را خريده و از عار فارغيم

غم را چه زهره باشد تا نام ما برد * دستى بزن كه از غم و غمخوار فارغيم

اى روترش كه كاله گرانست چون خرم * بگذر مخر كه ما ز خريدار فارغيم