زندگينامه مولانا جلال الدين مولوى ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٥

تعليقات و حواشى

آوازهء معشوق بود عزت عاشق * اى عاشق بيچاره ببين تا ز چه پيرى

زيبائى پروانه به اندازهء شمعست * آخر نه كه پروانهء اين شمع منيرى

شمس الحق تبريز از آنت نتوان ديد * گه اصل بصر باشى و گه عين بصيرى

( 124 ) ص 53 س 6 :

عمر كه بىعشق رفت هيچ حسابش مگير

، اين بيت از غزليست كه در نسخهء كليات چاپ لكنهو ( ص 377 ) چنين آمده است :

عمر كه بىعشق رفت هيچ حسابش مگير * آب حياتست عشق در دل و جانش پذير

عشق چو بگشاد رخت سبز شود هر درخت * برك جوان بردمد هر نفس از شاخ پير

هركه بجز عاشقان ماهى بىآب دان * مرده و پژمرده است گرچه بود او وزير

هركه شود صيد عشق كى شود او صيد مرگ * چون سپرش مه بود كى رسدش زخم تير

سر ز خدا تافتى هيچ رهى يافتى * جانب ره بازگرد ياوه مشو خيرخير

تنگ شكر خر بلاش ورنه خرى سركه باش * عاشق آن مير شو ور نشوى رو بمير