زندگينامه مولانا جلال الدين مولوى ( فارسى ) — الصفحة ٢٦١

تعليقات و حواشى

امروز سر زلف تو مستانه گرفتيم * صد بار گرفتيم و دو صد بار ببستيم

زندان خرابات بخوردند و برفتند * مائيم كه جاويد بخورديم و نشستيم

وقتست كه خوبان همه در رقص درآيند * انگشت زنان گشته كه از پرده بجستيم

انگشت بنه بر رگ ما خواجه حكيما * كز دست شدستيم ببين تا ز چه دستيم

يك لحظه بلا نوش ره عشق قديميم * يك لحظه بلى گوى مناجات الستيم

بالا همه باغ آمده پستى همه پرگنج * ما بوالعجبانيم نه بالا و نه پستيم

خاموش كه تا هستى او كرد تجلى * هستيم بدين‌سان كه ندانيم كه هستيم

هرچند پرستيدن بت مايهء كفرست * ما كافر عشقيم ولى بت نپرستيم

نى نى تو نه‌اى محرم اين راز نهانى * كاندر نظر عقل تو چون كور و كرستيم

جز قصهء شمس الحق تبريز مگوئيد * از ماه مگوئيد كه خورشيدپرستيم

( 110 ) ص 49 س 9 :

سر قدم كرديم و آخر سوى جيحون تاختيم

، اين ابيات از غزليست كه در نسخهء كليات چاپ لكنهو ( ص 529 ) چنين