زندگينامه مولانا جلال الدين مولوى ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٥

تعليقات و حواشى

فروخورد مه و خورشيد قطب هفت فلك را * سهيل جان چو برآيد ز سوى ركن يمانى

دمى قراضهء دين را بگير و زير زبان نه * كه تا بنقد ببينى كه در درونه چه كانى

فتاده‌اى به دهن‌ها همىگزيدت مردم * لطيف پخته چو نانى بدان هميشه جبانى

چو ذره پاى بكوبى كه نور دست تو گيرد * ز سرديست وز ترى كه همچو ريك روانى

تو بر نه‌اى كه برآئى چرا بهانه به يارى * كه پيش گلهء شيران تو نرشير شبانى

چراغ پنج حست را بنور دل بفروزان * حواس پنج نمازست و دل چو سبع مثانى

همىرسد ز سماوات هر صبوح ندائى * كه ره برى بنشانى و گرد ره بنشانى

شكر به پيش تو آمد تو برگشاى دهن را * چرا ز دعوت شكر چو پسته بسته دهانى

سپس مكش چو مخنث عنان عزم كه هستت * دو لشكرست كه در وى تو پيش‌رو چو شبانى

بگير طبلهء شكر بخور بطبل كه نوشت * مكوب طبل فسانه چرا حريف زيانى