زندگينامه مولانا جلال الدين مولوى ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٤

تعليقات و حواشى

( 94 ) ص 43 س 16 :

شهوت دنيا مثال گلخنست

، مثنوى چاپ علاء الدوله ص 329 ص 10 .

( 95 ) ص 43 س 18 : إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذِينَ اتَّقَوْا وَ الَّذِينَ هُمْ مُحْسِنُونَ ، سورة النحل آيهء 128 .

( 96 ) ص 43 س 20 : تقصى توان نمودن ، مىبايست در اصل « تفصى توان نمودن » بوده باشد .

( 97 ) ص 43 س 12 : و او را اطوار ، ظاهرا در اصل « و از اطوار » بوده است .

( 98 ) ص 44 س 16 :

ببرد عقل و دلم را براق عشق معانى

، از غزليست كه در نسخهء كليات چاپ لكنهو ( ص 951 ) چنين آمده :

ببرد عقل و دلم را براق عشق معانى * مرا مپرس كجا برد آن طرف كه ندانى

بدان رواق رسيدم كه ماه چرخ نديدم * بدان جهان كه جهانهم جدا شود ز جهانى

يكى دميم امان ده كه عقل من به من آيد * بگويمت صفت جان تو گوش دار كه جانى

و ليك پيشتر آ خواجه گوش بر دهنم نه * كه گوش دارد ديوار وين سرست نهانى

عنايتست ز جانان چنين غريب كرامت * ز راه گوش درآيد چراغهاى عيانى

رفيق خضر خرد شو بسوى چشمهء حيوان * كه تا چو چشمهء خورشيد روز نور فشانى

چنان كه گشت زليخا جوان بهمت يوسف * جهان كهنه بيابد ازين ستاره جوانى