زندگينامه مولانا جلال الدين مولوى ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٨

تعليقات و حواشى

صبحدمى همچو صبح پردهء ظلمت دريد * نيم‌شبى ناگهان صبح قيامت دميد

واسطها را بريد ديد به خود خويش را * آنچه زبانى نگفت بىسر و گوشى شنيد

پوست به درد ز شوق عشق چو پيدا شود * ليك كجا ذوق آن كو كندت ناپديد

فقر ببرده سبق رفته طبق بر طبق * باز كند قفل را فقر مبارك كليد

كشتهء شهوت پليد كشتهء عشقست پاك * فقر زده خيمه‌اى ز آن سو پاك و پليد

جمله دل عاشقان حلقه زده گرد فقر * فقر چو شيخ الشيوخ جملهء دلها مريد

چونكه بتبريز چشم شمس حقم را بديد * گفت حقش پر شدى گفت كه هل من مزيد

( 82 ) ص 39 س 1 :

آتش عشق لا مكان سوخته پاك جسم من

، اين بيت از غزليست كه در نسخهء كليات چاپ لكنهو ( ص 881 ) چنين آمده :

پيش از آنكه از عدم كرد وجودها سرى * نى ز وجود و از عدم باز شدم يكى درى

بىمه و سال سالها روح ز دست بالها * نقطهء روح لم يزل پاك‌روى قلندرى

آتش عشق لا مكان سوخته پاك جسم و جان * گوهر فقر در ميان بر مثل سمندرى