زندگينامه مولانا جلال الدين مولوى ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٧

تعليقات و حواشى

اى يار شعله‌خوار من اهلا و مرحبا * اى فانى شهيد من و مفخر شهود

بنگر كه آسمان و زمين رهن هستىاند * اندر عدم گريز از آن كو روز آن كبود

هر جان كه مىگريزد از فقر و نيستى * نحسى بود گريزان از دولت سعود

بىمحو گر ز لوح عدم مستفيد نيست * صلحى فگن ميان من و محو اى ودود

آن خاك تيره تا نشد از خويشتن فنا * نى در فزايش آمد و نى رست از ركود

تا نطفه نطفه بود نشد دور از منى * نى قد سرو يافت نه زيبائى خدود

در معده چون بسوزد آن نان و نان خورش * آنگاه عقل و جان شود و حسرت حسود

سنگ سياه تا نشد از خويشتن فنا * نى زر و نقره گشت و نه ره يافت در نقود

خوارى و بندگى و پس آنكه شهنشهيست * اندر نماز قامت و آنگه بود قعود

عمرى بيازمودى هستى خويش را * يك‌بار نيستى را هم بايد آزمود

گر نيست عشق را سر ما و هواى ما * چون از گزاف او سر و دستار ما ربود

طاق و ترنب فقر و فنا هم گزاف نيست * هرجا كه دود آمد بىآتشى نبود

عشق آمدست و گوش‌كشانم همىبرد * هر صبح سوى مكتب يوفون بالعهود

از چشم مؤمن آب ندم مىرود روان * تا سينه را بشويد از كينه و جحود

تو خفته آب خضر به روى تو مىزنند * كز خواب برجه و بستان كاسهء خلود

با قيس عشق گويد با تو نهان ز من * ز اصحاب كهف باشم هم ايقاظ و هم وقود

تبريز يافت از قدم شمس دين صفا * بادا هزار رحمت حق بر چنين وجود

( 81 ) ص 39 س 7 :

كشته شهوت پليد كشته عشقست پاك

، اين دو بيت از غزليست كه در نسخهء كليات چاپ لكنهو ( ص 301 ) چنين آمده :