زندگينامه مولانا جلال الدين مولوى ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٦

تعليقات و حواشى

هواى نفس رها كردى و عوض نرسيد * مگو چنين كه بر آن مكرم اين دروغ خطاست

ابيت عند ربى نام آن خراباتست * نشان يطعم و يسقى هم از پيمبر ماست

مدام مست تجليست شمس تبريزى * دو چشم نرگس مستش برين قضيه گواست

( 76 ) ص 37 س 1 : يطعم و يسقى : اشاره است به اين آيه : « وَ الَّذِي هُوَ يُطْعِمُنِي وَ يَسْقِينِ » ( سورة الشعراء آيهء 79 ) .

( 77 ) ص 37 س 7 : كما قال العارف ، گويا مراد چلبى عارف نوهء جلال الدين محمدست كه ظاهرا منظومه‌اى به وزن مثنوى داشته و اين اشعار از آنست .

( 78 ) ص 38 س 2

نان جو حقا حرامست و فسوس

. مثنوى چاپ علاء الدوله ص 526 ص 20 .

( 79 ) ص 37 س 8 :

مرغت ز خور و هيضه ماندست درين بيضا

، اين دو بيت در نسخهء كليات چاپ لكنهو نيست .

( 80 ) ص 39 س 3 :

طاق و ترنب فقر و فنا از گزاف نيست

، اين دو بيت از غزليست كه در نسخهء كليات چاپ لكنهو ( ص 303 - 304 ) چنين آمده :

آتش پرير گفت نهانى به گوش دود * كز من نمىشكيبد و با من خوشست عود

قدر من او شناسد و شكر من او كند * كاندر فناى خويش بديدست عود سود

سر تا به‌پاى عود گره بود بندبند * اندر گشايش عدم آن بندها گشود