زندگينامه مولانا جلال الدين مولوى ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٣

تعليقات و حواشى

گر شمس درين آينه خود را ننمودى * در كارگهش آدم خاكى چه كسستى

گر گوش ترا پنبهء غفلت نگرفتى * ارشاد ترا يك نفس شمس به سستى

( 65 ) ص 33 س 2 :

در اولين و آخرين عشقى بننمود اين‌چنين

، از غزليست كه در كليات چاپ لكنهو ( ص 614 - 615 ) چنين آمده :

بوئى همىآيد مرا مانا كه باشد يار من * بر ياد من پيمودمى آن باوفا خمار من

كى ياد من رفت از دلش آن در دل و جان منزلش * هر لحظه معجونى كند بهر دل بيمار من

خاصه كنون از جوش او از جوش بىروپوش او * رحمت چو جيحون مىرود در قلزم اسرار من

بر دست و بر احوال من اين گفتن و اين قال من * اى تنگ گلزار ضمير از فكرت چون خار من

كو نعره‌اى يا صيحه‌اى اندر خور سوداى من * كو آفتابى يا مهى مانندهء انوار من

اين رازهاى قيصرى آمد بروم اندر حبش * تا زنگ را بر هم زند در بردن زنگار من

نظاره كن كز بام او هر لحظه‌اى پيغام او * از روزن دل مىرسد در جان آتش‌خوار من