زندگينامه مولانا جلال الدين مولوى ( فارسى ) — الصفحة ١٨٨

تعليقات و حواشى

بجان پير قديمى كه در نهاد منست * كه باد خاك قدمهاش اين جوانى من

تو چشم تيز كن آخر به چشم من بنگر * مدزد اين دل خود را ز دلستانى من

برين لبم چو از آن بحث بوسه‌اى نرسيد * شكر كساد شد از قند خوش‌زبانى من

به گوشها برسد حرفهاى ظاهر من * به هيچ‌كس نرسد نعره‌هاى جانى من

بس آتشى كه فروزد ازين نفس بجهان * بسى بقا كه بجوشد ز حرف فانى من

ز شمس مفخر تبريز تا چه ديدستم * كه بىقرار شدستند اين معانى من

( 8 ) ص 5 س 16 :

بدان كه پير سراسر صفات حق باشد

. . . . .

از غزليست كه در چاپ لكنهو ( ص 968 ) چنين آمده :

به من نگر كه بجز من بهر كه مىنگرى * يقين شود كه ز عشق خداى بىخبرى

بدان رخى بنگر كو ز شه نمك دارد * بود كه تا كه از آن رخ تو دولتى ببرى

ترا چو عقل پدر بوده است و تن مادر * جمال روى پدر ديده‌اى اگر پسرى