زندگينامه مولانا جلال الدين مولوى ( فارسى ) — الصفحة ١٣٦

[ صلاح الدين زركوب ]

دانست و برآن موجب بشرف ارادت مخصوص گشت و به سعادت نظر همايونشان ملحوظ شد . تا عاقبت از جملهء كاملان صاحب هدايت و عنايت گشت ، چنان كه حضرت خداوندگار مىفرمايد بيض اللّه وجهه :

شعر

كار زركوبان چو زر كردى چو زر 307 * شه صلاح الدين كه تو صد مرده‌اى

و در غزلى ديگر مىفرمايد :

شعر

مطربا اسرار ما را بازگو 308 * قصه‌هاى جان‌فزا را بازگو

ما دهان بربسته‌اى امروز ازو * تو حديث دلگشا را بازگو

مخزن انا فتحنا برگشا * سر جان مصطفى را بازگو

چون صلاح الدين صلاح جان ماست * آن صلاح جانها را بازگو

و حضرت سلطان ولد قدس سره در مثنوى خويش مىفرمايد كه :

قطب هفت آسمان و هفت زمين 309 * لقبشان بود صلاح الدين

310 در وصال خدا قوى كامل * نظرش كرده سنك را قابل

نور خور از رخش خجل گشتى * هركه ديديش ز اهل دل گشتى

چون ورا « 1 » ديد شيخ صاحب‌حال * برگزيدش ز جملهء ابدال

رو به دو كرد جمله را بگذاشت * غير او را خطا و سهو انگاشت

گفت آن شمس دين كه مىگفتيم * بازآمد بما چرا خفتيم

گفت از روى مهر با ياران * نيست پرواى كس مرا بجهان

من ندارم سر شما برويد * از برم با صلاح دين گرويد

( 1 ) - در اصل : درا