زندگينامه مولانا جلال الدين مولوى ( فارسى ) — الصفحة ١١٣

[ انتقال حضرت خداوندگار بجوار رحمت جناب پروردگار ]

و در غزلى ديگر در بيان مرگ عاشقان مىفرمايد :

بيت

عاشقانى كه با خبر ميرند 276 * پيش معشوق چون شكر ميرند

از الست آب زندگى خوردند * لاجرم شيوهء دگر ميرند

تو گمان مىبرى كه شيران نيز * چون سگان از برون در ميرند

و باز در غزلى ديگر مىفرمايد :

هركه بميرد شود دشمن او دوست كام * 277 دشمنم از مرگ من كور شود و السلام

و باز مىفرمايد قدس اللّه سره :

شعر

چون نعرهء الصلا برآيد 278 * ما رقص‌كنان ز در درآئيم

اين‌گونه كلمات كه حضرت خداوندگار ما عظم اللّه ذكره در اسرار مرگ بيان فرموده است عجب دارم اگر پيش از آن و بعد از ايشان از هيچ آفريده منقول باشد .

چون آفتاب پرتاب ولايتش نزديك شد كه به مغرب آخرت غروب كند و شهباز روح مطهرش بعالم قدس پرواز نمايد ، كه « كل شيئى يرجع الى اصله » در محروسهء قونيه قرب چهل روز زلزلهء متواتر مىآمد ، مجموع خلايق وضيع و شريف از وقوع آن حادثه و نزول آن قضا شوريده و برهم شدند و باتفاق به حضرت خداوندگار ما آمدند و سبب آن را استفسار كردند .

دفع آن مصيبت را از درون همايونشان « 1 » دريوزهء همت كردند و حضرت

( 1 ) خ ل : همايونش .